2/28/14

Thoughts on Music #18 (Stockhausen + IKK Festival)

"..m]any listeners have projected that strange new music which they experienced – especially in the realm of electronic music – into extraterrestrial space. Even though they are not familiar with it through human experience, they identify it with the fantastic dream world. Several have commented that my electronic music sounds ’like on a different star,’ or ’like in outer space.’ Many have said that when hearing this music, they have sensations as if flying at an infinitely high speed, and then again, as if immobile in an immense space."
-Karlheinz Stockhausen speaking after the premiere of Hymnen (1967). Quoted in Thom Holmes:  Electronic and Experimental Music: Pioneers in Technology and Composition, Routledge 2002, p. 145.
The Department for Arts and Cultural Studies (Institut for Kunst og Kultur or IKK) at Copenhagen University is having its annual IKK Festival on march 6-7. That's the poster above. I'm in there and in some good company at that. This year's theme is "sci-fi".
The festival concludes friday evening on march 7 with a party at IKK where I'm going to be DJ'ing. The musical selection will of course reflect the theme of the festival. I would ideally like to combine the projections and sensations mentioned by Stockhausen with the beat of the dance floor! Whether that is a realistic goal remains to be seen. Anyway, here's my English translation of what the festival program says about my performance:
"Knút H. Eysturstein is also known as a DJ under the name übernörd. At the festival highlight - the big sci-fi party - übernörd will play a potpourri of the timbral dimension of sci-fi. Without fully disclosing what you can look expect from his set you can look forward to synthesizer soundtracks, sci-fi pop and space disco. The starting point of the music will be some of the late 70s and early 80s bands and artists that mix the tones of the dance floor with futuristic themes."
Lecture and workshop overview is available here. See you there!

2/24/14

Song To The Siren

John William Waterhouse: The Siren (1900).
Songs travel, change and mutate. Songs are sung anew and inspire new songs. Songs are performed, recorded, covered and sampled. Here's an example.

Tim Buckley (1947-1975) was an American singer and musician and the father of singer and musician Jeff Buckley (1966-1997). One of Tim's haunting songs is 'Song To The Siren' which he co-wrote with his writing partner Larry Beckett. Tim performed a great version of the song live on the Monkees TV show in 1968:


This Mortal Coil was a "super group" fronted by 4AD label boss Ivo-Watts Russell and featured a rotating cast of 4AD associated artists. For their 1983 album It'll End In Tears This Mortal Coil got Elizabeth Fraser and Robin Guthrie of legendary dream pop band and 4AD signees Cocteau Twins to perform their equally haunting version of 'Song To The Siren':


Fraser's vocal on 'Song To The Siren' was sampled on one of the earliest singles by The Chemical Brothers, released while they were still called The Dust Brothers. This song is also called 'Song To The Siren' and fittingly opens with a siren:

Meanwhile, Cocteau Twins came to a halt in the mid-90's and two years prior the couple of Fraser and Guthrie had gone their separate ways. After parting with Guthrie but still remaining in the band, Elizabeth Fraser struck up an intense relationship with Jeff Buckley, son of the aforementioned Tim Buckley whose 'Song To The Siren' Fraser had covered in the 80's. Their short-lived romance resulted in one unofficial recording: the beautiful duet 'All Flowers In Time Bend Towards The Sun':


When Jeff Buckley died in 1997 the two had lost touch and the news of Buckley's drowning reached Fraser while she was recording her vocals for Massive Attack's 'Teardrop'. In this interview she describes is like this:
"That was so weird," she says. "I'd got letters out and I was thinking about him. That song's kind of about him – that's how it feels to me anyway." It seems she is haunted by guilt: for not being there for Buckley, for everything. As she puts it: "I need to forgive myself."
Wow. Just wow.


To conclude this little song history blog post, I'll add the fact that the aforementioned Chemical Brothers have actually done a remix of 'Teardrop'. It's unfinished and unreleased but it has been broadcast once, on BBC Radio 1 in April 8, 2011. It was played in Tom Rowland's DJ mix during the one hour Chemical Brothers Radio 1 Takeover, as a part of Pete Tong's 20 Year Celebration.

In other words: all the artists and songs in this blog post are intertwined in one way or another. Thanks for reading + listening.

2/15/14

Thoughts on Music #17 (Mad Professor on dub)

Mad Professor
 "Every object has a shadow. You have to find your own shadow. Every song could be dubbed. You have to find the dub."
-Mad Professor quoted in this brilliant documentary.

In the mid 90's Mad Professor did a dub remix version of Massive Attack's entire 2nd album Protection, released as Mad Professor vs. Massive Attack: No Protection.
Here's 'Protection' featuring Tracey Thorn:

And here Mad Professor finds the dub:


Excellent stuff!

2/6/14

Vinyl Revival?


Fagrir plátuhúsar. Foto: Solveig H. Olsen & Sunnvá H. Olsen.
(Greinin stóð á prenti í Punktum.fo, mánaðarliga mentanarblaðnum í gomlu Dimmalætting, fríggjadagin 17. mai 2013).  

Leygardagin 20. Apríl 2013 var Record Store Day hildin fyri sjeyndu ferð kring allan heim. Átakið verður hildið triðja leygardag í apríl mánaði, og er eitt hátíðarhald av tí óhefta plátuhandlinum, har serútgávur innan vinyl og fløgur koma út, umframt at serligar konsertir og tiltøk verða hildin degnum at frama.

Hóast Record Store Day fyrst og fremst snýr seg um at seta sjóneykuna á óhefta plátuhandilin og tað forkunnuga og unikka, ið ein slíkur handil selur, so er tiltakið eisini ein ábending um eitt generelt rák innan tónleikaútgávu og –samskifti: at hóast tónleikalig útbreiðsla seinasta ártíggið er flutt alt meiri yvir í digitala veruleikan, har tónleikur er ein úrtøkilig, afysisk vøra, ið verður downloadað og streamað, so hevur fysiska og visuella manifestið, ið vit rópa LP’in, enn fastatøkur á, um ikki øllum, so í hvussu er parti av tónleikafjepparum kring heimin.
Hóast vinylplátan sum format lá hálvgum í andaleypsbrotum gjøgnum øll 90’ini, og nærum hvarv av marknaðinum, so er hon komin sterkt aftur í aftur seinasta ártíggið, og er í skrivandi stund einasta fysiska tónleikaformati, hvørs sølutøl standa í støðugum vøkstri. 
Plátuhúsaryggir. Foto: Solveig H. Olsen & Sunnvá H. Olsen.
Undurføgru húsarnir
Í vetrarhálvuni var Danmarks Designmuseum í Keypmannahavn karmur um framsýningina PLADECOVERS – Vinylens revival, ið var kuraterað av Lars Dybdahl, bókasavns- og granskingarstjóra, og Lauru Liv Weikop, Ph.d. lesandi.
Í sambandi við framsýningina var bók av sama heiti útgivin. Endamálið við framsýning og bók var at draga hyggjaran inn í “undurfulla heimin, ið plátuhúsar umboða”. Tey bæði siga sjálvi í lýsing av bókini: “Som grafisk objekt er coveret et “gesamtkunstwerk” – uadskilleligt fra sit musiske ophav, men alligevel et symbolsk og betydningsladet objekt i sig selv.”

Var tvær ferðir og vitjaði framsýningina, aðru ferð meðan kuratorarnir sjálvir leiddu okkum runt og greiddu frá, og eitt hitt mest áhugaverda við henni var at hon fyrst og fremst var skipað eftir temum, ið høvdu við visellu dygdirnar í plátuhúsunum at gera. Tónleikurin var sostatt sekunderur í mun til tað visuella, hóast tað er sjálvsagt, at mynd og ljóð mangan ganga hond í hond á einari plátu. Hetta við plátuhúsum og teimum minnum, tonkum, kenslum og royndum, ið knýta seg at teimum, er snøgt sagt ein háttur at orientera seg í tónleiki, ið ikki hevði borið til í einum reint digitalum samanhangi, og spurningurin er eisini hvussu tónleikur fer at at verða upplivaður í framtíðini. Fer hann at missa sína visuellu dimensjón, ella verður tað bara gjørt á nýggjar hættir, ið vit ikki reiðiliga hava ímyndað okkum enn?

'MPtree'. M. Møller & A. Nielsen, 2010. Træ replika av Technics SL-1210 plátuspælaranum, ið kann avspæla plátur! Var partur av framsýningini 'Pladecovers - Vinylens Revival'.

Í samrøðu við Politiken ger Lars Dybdahl m.a. vart við at tann vinyl revival, ið hevur tikið seg upp seinastu 10 árini fall saman við einum endurnýggjaðum áhuga fyri eitt nú skrivimaskinum og spegilsrefleks-fotofólum. Sum heild kann sigast at talan er um ein ávísan tokka fyri tí materiella, analoga og taktila, í eini tíð har flest allir miðlar flyta seg yvir í digitaliseraðan immaterialitet.
Hóast tað er eitt vaksandi hype rundanum tiltøk s.s. Record Store Day, so er tað alíkavæl vert at hava í huga, at tað er avmarkað hvussu nógv LP’ir selja. Tað fornoktar seg ikki, at talan er fyrst og fremst um ein nisju miðil og -markna. Men hetta er eisini við til at gera LP’ina so forkunnuga og dragandi, umframt at hon fascinerar við sínum nostalgiska eyðkenni og grafisku megi.
Alex Steinweiss (1917-2011) avmyndaður í 1947.
Søgan um plátuhúsan
Tað var amerikumaðurin Alex Steinweiss, ið uppfann grafiskt sniðgivna plátuhúsan. Áðrenn Steinweiss fekk starv á Columbia Records í 1939 vóru plátuhúsar keðiligir og einstáttaðir á at líta, og sølan var eisini hareftir. Steinweiss fekk starvið at gera lýsingar, men sum frá leið fekk hann eisini møguleikan at gera meiri burturúr sjálvum plátuhúsunum. Hann fór í gongd, og ikki gekk long tíð, fyrrenn plátufelagið varnaðist at hansara grafiskt pyntaðu plátuhúsar seldu hópin betri enn standard húsarnir.

Paula Scher, ið sniðgav húsar fyri Columbia í 70’unum, segði einaferð, at Steinweiss í roynd og veru kom við einum sára einføldum hugskoti: at knýta eina ávísa mynd at einum ávísum tónleikaverki. Hetta einfalda hugskotið broytti tó mátan vit skilja, samskifta og brúka tónleik í dag. Tað hoyrir eisini við til søguna at Steinweiss altíð valdi hitt metaforiska framum hitt bókstaviliga: tá hann t.d. skuldi gera húsa til eina Bartok klaver konsert, droppaði hann portrettið av Bartok, og valdi ístaðin eina mynd av hamarum, streingjum og tangentum á einum klaveri við stiliseraðari bakgrund. Henda tilgongdin, har plátuhúsin í sjálvum sær var ein listarlig viðmerking til tónleikaliga innihaldið í pláturillunum, var við til at leggja lunnar undir hina meira ambitiøsu tilevningina av plátuhúsum.

Gjøgnum ártíggini hava ymsar “stjørnur” innan plátuhúsasniðgeving gjørt vart við seg. Tað ber t.d. illa til at nevna Pink Floyd uttan samstundis at nevna ikonisku húsarnar hjá Storm Thorgerson, ið andaðist fyri kortum. Saman við Aubrey Powell var Thorgerson leiðari í sniðgeva-toyminum Hipgnosis, ið gjørdi kendar plátuhúsar fyri fleiri stór rock og popp nøvn frá síðst í 60’unum og inntil fyrst í 80’unum. Ein landsmaður hjá teimum í Hipgnosis var Roger Dean, ið teknaði hugflogsríkar, eksotiskar dreymsjónir til húsar hjá eitt nú Yes og Uriah Heep. Ein annar var týsktføddi Abdul Mati Klarwein, hvørs íblástur frá surrealismu og psykedelia veitti litríkar súmbolskar húsamyndir til eitt nú Miles Davis, Santana og Earth Wind & Fire. Og ikki at gloyma Andy Warhol, ið tilevnaði legendariska bananplátuhúsan fyri The Velvet Underground & Nico.
Smash Song Hits by Rodgers & Hart (1939) sigst at vera fyrsta illustreraði plátuhúsin. Sniðgevi var Alex Steinweiss.
 Fotografar defineraðu stílin
Summi plátufeløg hava havt góðar royndir við at hava egnar “in-house” sniðgevar, ið hava givið plátunum ein serligan dám, ið umboðar estetikkin hjá plátufelagnum. Eitt nú Peter Saville á Factory Records, ið gjørdi eyðkendar húsar fyri Joy Division, New Order, Ultravox, Roxy Music o.o. Eitt annað enskt indie plátufelag í 80’unum var 4AD, hvørs tætta samstarv við Vaughan Oliver veitti eyðkendar visuellar samleikar til bólkar sum Cocteau Twins, Dead Can Dance og Pixies. Eisini finnast dømi um fotografar, hvørs visuellu eyðkenni hava verið við til at definera stílin hjá ávísum bólkum. Tað ber t.d. illa til at ímynda sær U2 og Depeche Mode uttan at hugsa um tiltiknu s/h myndirnar hjá Anton Corbijn. Og hvussu høvdu John Lennon, Bruce Springsteen og Patti Smith sæð út uttan portrett myndirnar hjá Annie Leibowitz?

Í 90’unum komu ymsar nýroyndir undan kavi, eitt nú enska art design kollektivið Tomato, ið m.a. taldi tvinnar limir úr elektroniska bólkinum Underworld, og eisini veitti plátuhúsarnar til bólkin. Tomato er eitt gott dømi um tá mørkini millum lýsingar og list og millum tónleikara og plátuhúsasniðgeva gerast alsamt kámari. Nakað líknandi sæst í enska rock bólkinum Radiohead, har sangarin Thom Yorke undir eyknevninum Tchocky er húsasniðgevi saman við listamanninum Stanley Donwood.  

Plátuhúsar í Føroyum
Hvussu plátuhúsar hava ment seg í Føroyum gjøgnum ártíggini, er ein góður spurningur. Eg kenni tíverri ikki tað stóra til smálutirnar í eldra partinum av hesi søguni, og má leggja afturat at hon hevði verið verd at granska nærri.
Fyrsta plátan, ið kom út í Føroyum var mær vitandi Silje Lilequist, ið feðgarnir Conrad og Ehrenfryd Juhlert góvu út í 1928. Hendan LP’in man neyvan hava havt nakran plátuhúsa sum so, tí hesir vóru sum áður nevnt ikki uppfunnir tá. Hugsar ein aftur á eyðkend dømi innan føroyskar plátuhúsar, so renna útgávurnar hjá eitt nú Faroe Boys (1967) og Straight Ahead (1978) einum í hug. Havnar Jazzfelag, seinni Plátufelagið Tutl, var eisini rættiliga tíðliga úti við áhugaverdum plátuhúsum.
Faroe Boys: Faroe Boys (LP frá 1967).
Í nýggjari tíð eru teir báðir Niels Arge Galán og Uni Árting eitt dømi um eitt sniðgevingar-toymi innan føroyskar plátuhúsar. Umframt at hava sniðgivið ørgrynnu av fløguhúsum bæði saman og hvør sær, stóðu teir eisini fyri fyrstu føroysku LP útgávuni í 00’unum: Viva La Republica! hjá 200 (á fløgu í 2005, á LP í 2006), ið teir eisini spæla við í.
Um somu tíð kom Terji og Føstufressar LP’in frá ‘90 aftur í handlarnar, men hetta var mær vitandi yvirskot frá upprunaligu útgávuni, ið var funni fram aftur og sett í sølubúðirnar. Debutplátan hjá Orka Livandi Oyða kom út í 2007 á Tutl, og var endurútgivin á franska plátufelagnum Ici D’ailleurs í 2008, m.a. á vinyl. Power Oyster góvu debut bandið (!) Instant Classic vol. 1: Male Dominance út sum LP í 2009. Sama árið kom undirritaði út við The Desert Holds A Flower á LP og fløgu, og í 2010 komu Steenild+Guttesen (t.e. danski gittarleikarin Peter Steenild og føroyska Maria Guttesen) við LP’ini Reconstructed. Tað serliga við hesi LP’ini var at hon einans var útgivin sum LP og download.
Í 2011 kom onnur Orka plátan Óró, og í fjør góvu bæði Eivør og Teitur hvør sína LP út: ávikavist Room og Four Songs EP. Í januar var Ghost With Skin hjá Benjamin útgivin á LP á týska Popup Records. Annars hava Týr eisini útgivið onkrar sonevndar “picture disc” serútgávur á týska Napalm Records.

Allar tær seinast nevnu eru annars útkomnar á Plátufelagnum Tutl, og hetta verður so vítt eg veit eisini galdandi fyri tær komandi. Tað frættist at í næstum fara eitt nú Bendar Spónir, The Absent Silver King, Kári Sverrisson, Knút, Benjamin, Teitur, Orka o.o. at geva út á vinyl.
Spennandi tíðir eru sostatt fyri framman innan vinyl útgávu, bæði í Føroyum og altjóða. Hóast LP plátan hevur næstan 100 ár á baki, og mundi farið í søgubøkurnar fyri bert 10-15 árum síðani, so er líkt til at hon er komin fyri at vera. Og álvaratos, finst nakar lekrari háttur at lurta tónleiki enn á eini elegantari, knitrandi vinylplátu, meðan ein situr við einum vøkrum plátuhúsa í hondini?
VIVA LA VINYL! Lýsing fyri Viva La Republica LP'ina hjá 200.
Greinin sum hon sá út á prenti.